Polski dwuznak „sz” oraz niemieckie połączenia „sch”, a także „st” i „sp” na początku wyrazu, są fonetycznie do siebie zbliżone. To podobieństwo można świadomie wykorzystać w ćwiczeniach dydaktycznych, które pomogą dzieciom polskojęzycznym — dla których język polski jest językiem pochodzenia — uczącym się czytać i pisać w niemieckich szkołach, zapamiętać wymowę oraz zapis polskiego dwuznaku „sz”.
Poprzez porównanie podobnie brzmiących fonemów uczniowie utrwalą ich pisownię zarówno w języku polskim, jak i niemieckim, jednocześnie dostrzegając różnice w systemach ortograficznych obu języków.